Μυρτώ ΤΩΡΑ: Η μητέρα της εγκαταλείπει το σπίτι
Η τραγωδία της Κεφαλονιάς συνεχίζει να παράγει πόνο, με τις παράπλευρες απώλειες να αγγίζουν πλέον τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Η μητέρα της Μυρτούς, η Μιράντα, πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει το σπίτι της οικογένειας μετά το σπαρακτικό «τελευταίο αντίο» στην 19χρονη κόρη της.
Η απόφαση της Μιράντας
Η Μιράντα, βυθισμένη σε ένα πένθος που δεν χωράει ο ανθρώπινος νους, φαίνεται πως δεν άντεξε το βάρος των αναμνήσεων που «στοιχειώνουν» κάθε γωνιά του σπιτιού τους στο Αργοστόλι. Η απόφαση της να φύγει από το σπίτι ελήφθη αμέσως μετά την επιστροφή από το νεκροταφείο. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η μητέρα της 19χρονης βρισκόταν σε κατάσταση σοκ, αδυνατώντας να διαχειριστεί την απόλυτη σιωπή που επικρατεί πλέον στο δωμάτιο της κόρης της.
Οι λόγοι της φυγής
Οι λόγοι είναι καθαρά ψυχολογικοί και συνδέονται με το μετατραυματικό στρες. Για μια μάνα, κάθε αντικείμενο, κάθε άρωμα και κάθε φωτογραφία μέσα στο σπίτι λειτουργεί ως «μαχαιριά» στην καρδιά. Η Μιράντα ένιωσε ότι οι τοίχοι την «πλακώνουν» και ότι η παραμονή της εκεί την οδηγούσε σε πλήρη κατάρρευση. Η ανάγκη της να απομακρυνθεί από το σημείο όπου η Μυρτώ ζούσε και ονειρευόταν ήταν επιτακτική για να μπορέσει να πάρει μια «ανάσα» μακριά από το επίκεντρο του δράματος.
Η Μιράντα έχει βρει καταφύγιο σε στενό συγγενικό πρόσωπο, πιθανότατα στους δικούς της γονείς ή σε αδέρφια, σε μια περιοχή εκτός του κέντρου του Αργοστολίου. Εκεί, περιτριγυρισμένη από ανθρώπους που την αγαπούν και την προστατεύουν, προσπαθεί να βρει τη δύναμη να διαχειριστεί την επόμενη ημέρα. Στο πλευρό της βρίσκονται συνεχώς ειδικοί ψυχολόγοι, καθώς η κατάστασή της κρίνεται ιδιαίτερα εύθραυστη.
Διαβάστε επίσης: Τι συνέβη στην Κεφαλονιά; Για περισσότερες πληροφορίεςについて των ψυχολογικών επιπτώσεων του τραύματος, επισκεφθείτε την σχετική σελίδα στο Wikipedia.
Σchluss, η φυγή της Μιράντας από το σπίτι είναι μια πράξη αυτοσυντήρησης σε μια στιγμή που η οικογένεια αντιμετωπίζει ένα πένθος που δεν έχει προηγούμενο. Η Μυρτώ ΤΩΡΑ θα μείνει στις καρδιές μας για πάντα, και η ανάμνηση της θα συνεχίσει να μας πληγώνει.
