Κώστας Θωκταρίδης: Η προειδοποίηση για το Πηγάδι του Διαβόλου
Ο **Κώστας Θωκταρίδης**, μια θρυλική μορφή στον κόσμο των καταδύσεων, έχει συνδέσει το όνομά του με μοναδικά υποβρύχια επιτεύγματα. Ωστόσο, η εμπειρία του τον καθιστά και την πιο αξιόπιστη φωνή για τους κινδύνους, ειδικά σε σημεία όπως το διαβόητο **Πηγάδι του Διαβόλου** στη Βουλιαγμένη. Με χιλιάδες ώρες στο βυθό και καταδύσεις που αγγίζουν τα 212 μέτρα, ο Κώστας Θωκταρίδης αποτελεί ένα ιερό τοτέμ για την ελληνική και διεθνή καταδυτική κοινότητα. Διακρίνεται για την ψυχραιμία του και την αδιαμφισβήτητη γνώση του υποβρύχιου κόσμου.
Η ειδικότητα του κ. Θωκταρίδη είναι η έρευνα ιστορικών ναυαγίων στην Ελλάδα. Παρά το γεγονός ότι μέχρι τα 18 του χρόνια είχε μια τυπική σχέση με τη θάλασσα, θεωρώντας τον εαυτό του «βουνίσιο», ανακάλυψε ένα πάθος που τον οδήγησε στην κορυφή. Η επιτυχία του πηγάζει από τον συνδυασμό της κλίσης με την σκληρή δουλειά. Παρά την απίστευτη εμπειρία του, ο Θωκταρίδης αποδέχεται τα όριά του. Κατανοεί ότι το σημαντικότερο προσόν ενός δύτη είναι ο αυτοέλεγχος και η απόλυτη προσήλωση σε μια συγκεκριμένη ρουτίνα ασφαλείας.
Ο Κώστας Θωκταρίδης και η Εμπειρία του στο Πηγάδι του Διαβόλου
Αρχικά, η σπηλαιοκατάδυση ήταν ο λόγος που ο Κώστας Θωκταρίδης ασχολήθηκε με τις καταδύσεις. Ανέπτυξε υψηλές δεξιότητες σε αυτόν τον ιδιαίτερα δύσκολο τομέα. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπηλαιοκαταδύσεις. Είχε βιώσει αρκετά ώστε να αντιληφθεί πλήρως τους κινδύνους και να μην επιθυμεί να συνεχίσει να ρισκάρει τη ζωή του.
Οι λόγοι της απόφασής του γίνονται σαφείς από παλαιότερες δηλώσεις του στο περιοδικό Status. Είχε αναφερθεί εκτενώς στο «Πηγάδι του Διαβόλου» στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης. Αυτή η περιοχή, δυστυχώς, έχει γίνει συνώνυμο του «υγρού τάφου», καθώς εκεί έχουν χαθεί ανθρώπινες ζωές, όπως πρόσφατα ενός 34χρονου πιλότου. Οι περιγραφές του Κώστα Θωκταρίδη για το υπόγειο σπήλαιο είναι εξαιρετικά διαφωτιστικές. Αποτελούν μια πολύτιμη προειδοποίηση για τα όρια και την αυτοπροστασία στον χώρο της σπηλαιοκατάδυση.
«Υπάρχει η λιμνοπηγή της Βουλιαγμένης και η καταβόθρα, που είναι στη θάλασσα και ρουφάει νερό. Είναι δύο εντελώς διαφορετικές ιστορίες. Το σπήλαιο αυτό είναι επικίνδυνο λόγω ενός χαρακτηριστικού που έχουν όλα τα σπήλαια,» είχε δηλώσει ο Θωκταρίδης. «Όταν μπεις μέσα, το νερό θολώνει από το χώμα που πέφτει από την οροφή, εξαιτίας των φυσαλίδων. Δεν βλέπεις καθόλου. Αν δεν έχεις μίτο, δεν μπορείς να ξαναβγείς.»
Οι Κίνδυνοι της Σπηλαιοκατάδυσης: Η μαρτυρία του Θωκταρίδη
Στο **Πηγάδι του Διαβόλου** έχουν χάσει τη ζωή τους αρκετοί αυτοδύτες. Έχουν καταγραφεί τρία δυστυχήματα, ξεκινώντας από το 1981. Το 1993, δύο στρατιωτικοί έχασαν τη ζωή τους. Ο Κώστας Θωκταρίδης, που τότε είχε σταματήσει τις σπηλαιοκαταδύσεις, κλήθηκε να συμμετάσχει στον εντοπισμό των αγνοούμενων. Ήταν ένα μεγάλο και δύσκολο εγχείρημα, το οποίο ολοκληρώθηκε με την ανεύρεση των δύο στρατιωτικών.
Ο ίδιος ο Κώστας Θωκταρίδης εξήγησε γιατί πνίγηκαν οι δύο στρατιωτικοί. «Συνέβη το κλασικό πρόβλημα σε μια σπηλαιοκάταδυση: απώλεια προσανατολισμού. Θολώνει το νερό και, όποιος κι αν είσαι, δεν βγαίνεις από μέσα με τίποτα αν δεν υπάρχει μίτος.» Το πρόβλημα δημιουργείται συνήθως επειδή ο αυτοδύτης δεν γνωρίζει αυτόν τον βασικό κανόνα. Εκείνη την εποχή, η λίμνη ήταν ανοιχτή και οι δύτες έκαναν καταδύσεις ελεύθερα. Ειδικά τον χειμώνα, έμπαιναν δέκα-δεκαπέντε άτομα. Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί ένα ατύχημα. Οι συγκεκριμένοι στρατιωτικοί μπήκαν πιο βαθιά, σε ένα ανεξερεύνητο κομμάτι, το οποίο θόλωσε περισσότερο από την παρουσία τους. Αποπροσανατολίστηκαν και έμειναν από οξυγόνο. Διαβάστε επίσης: Ιστορίες επιβίωσης από το βυθό.
Σε πολλές προηγμένες χώρες, η είσοδος αυτοδυτών σε σπήλαια απαγορεύεται χωρίς πτυχίο σπηλαιοκατάδυσης. Υπάρχουν ειδικές πινακίδες σήμανσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχουν ακόμη και φύλακες που ελέγχουν τις πιστοποιήσεις των δυτών. Στην Αμερική, πριν ληφθούν αυτά τα μέτρα, οι πνιγμοί ήταν συνεχείς. Διαβάστε επίσης: Ο κόσμος των επικίνδυνων χόμπι.
Στην περίπτωση του άτυχου 34χρονου δύτη, ένα ισχυρό ρεύμα φαίνεται πως τον παρέσυρε στο εσωτερικό της σήραγγας. Εγκλωβίστηκε και δεν μπορούσε να ανεβεί. Ο φίλος του, που καταδύθηκε μαζί του, βρισκόταν μόλις τρία μέτρα μακριά. Ωστόσο, δεν μπορούσε να τον δει ώστε να τον βοηθήσει. Η εξήγηση βρίσκεται ακριβώς στα λόγια του Κώστα Θωκταρίδη για την απώλεια προσανατολισμού, τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο σε μια σπηλαιοκατάδυση.
Η εμπειρία του **Κώστα Θωκταρίδη** προσφέρει μια ανεξίτηλη προειδοποίηση για τους κινδύνους που κρύβει το **Πηγάδι του Διαβόλου** και κάθε ανεξερεύνητο σπήλαιο. Η αυτοπειθαρχία και η γνώση των ορίων αποτελούν τον μοναδικό τρόπο για να αποφευχθούν οι τραγωδίες στον υποβρύχιο κόσμο.
